Skip to content Skip to navigation

Asteroit Ryugu’nun Yüzeyinden İlk Fotoğraflar

Dr. Tuba Sarıgül
09/10/2018 - 10:40

JAXA - Ryugu asteroidinin yüzeyinin Rover 1B tarafından çekilen görüntüsü

Japonya Uzay Ajansı’nın (JAXA) 162173 Ryugu (1999 JU3) asteroidinden örnek alarak Dünya’ya getirmesi amacıyla Aralık 2014’te uzaya gönderdiği Hayabusa 2 uzay aracı 27 Haziran’da asteroide ulaşmıştı. 21 Eylül’de Hayabusa 2’den ayrılan iki keşif aracı Ryugu asteroidinin yüzeyine indi ve keşif araçlarının çektiği ilk fotoğraflar Dünya’ya ulaştı.

JAXA - Rover 1B keşif aracının 23 Eylül’de Ryugu asteroidinin yüzeyinden çektiği görüntüler

18 santimetre çapında ve 7 santimetre yüksekliğinde silindir biçimli MINERVA-II1 keşif araçlarının (Rover 1A ve Rover 1B) her birinin kütlesi 1,1 kilogram.

JAXA - Hayabusa 2’deki MINERVA-II1 keşif araçları

Araştırmacılar iki keşif aracının da asteroidin yüzeyine indiğini ve araçların asteroidin yüzeyinde hareket ettiğini belirledi. Yaklaşık 1 kilometre çapındaki asteroidin kütleçekimi çok zayıf. Bu nedenle keşif araçları asteroidin yüzeyinde tekerlekler aracılığıyla değil zıplayarak ilerliyor. Araçlar otonom olarak hareket ediyor.

JAXA - Dünya’nın ve Ryugu asteroidinin büyüklüklerinin karşılaştırılması

MINERVA-II1 keşif araçlarının üzerinde asteroidin üç boyutlu görüntülerinin oluşturulmasına imkân veren kameralar var. Keşif araçları çektikleri görüntüleri Hayabusa 2 uzay aracına gönderiyor. Daha sonra görüntüler Hayabusa 2 tarafından Dünya’ya aktarılıyor.

JAXA - Bu fotoğrafta Rover 1A keşif aracı asteroidin yüzeyiyle birlikte kendi gölgesinin de fotoğrafını çekmiş.

Hayabusa 2, keşif araçlarının bir asteroidin yüzeyinde incelemeler yaptığı ilk uzay görevi. JAXA’nın bir önceki asteroit görevi olan Hayabusa görevinde Itokawa asteroidinden alınan örnekler Dünya’ya getirilmişti. Ancak asteroidin yüzeyinde inceleme yapmak üzere uzay aracından ayrılan MINERVA keşif aracı asteroidin kütleçekim alanına girememiş ve uzayda kaybolmuştu.

JAXA - Hayabusa 2 uzay görevinin logosu

Hayabusa 2 uzay aracının 3,5 yıl süren ve yaklaşık 300 milyon kilometre yol katettiği yolculuğunda iyon itki motorları kullanıldı.

İlgili İçerikler

Gökbilim ve Uzay

Dergimizin 31 Aralık 2017 tarihinden bugüne Yayın Danışma Kurulu Üyeliğini yürüten Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Berahitdin Albayrak’ı, 13 Aralık 2018 Perşembe günü meydana gelen tren kazasında kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyoruz. Hocamız, Konya Bilim Merkezi'nde gerçekleştirilmesi planlanan Bilim Genç Kafe etkinliği için Konya'ya gitmek üzere trende bulunuyordu.

Tren kazasında hayatını yitiren diğer vatandaşlarımızla birlikte, Hocamıza Allah’tan rahmet, ailesine, yakınlarına ve tüm Ankara Üniversitesi camiasına başsağlığı, yaralılara acil şifalar diliyoruz.

Gökbilim ve Uzay

Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde (MIT) çalışan bir grup araştırmacı, hareketli aksamları olmayan bir itki sistemi tasarladı, üretti ve başarıyla test etti. Dr. Haofeng Xu ve arkadaşlarının Prof. Dr. Steven Barrett önderliğinde yaptığı çalışmanın sonuçları Nature’da yayımlandı.

Gökbilim ve Uzay

Gökyüzünde en kolay fark edilen takımyıldızlardan biri olan Avcı (Orion) Takımyıldızı, kış aylarında Kuzey Yarımküre’de gökyüzünün en önemli simgelerindendir. Bu nedenle de kış mevsiminin gelişinin habercisi olarak kabul edilir.

Gökbilim ve Uzay

Bilim Genç sesli yayınının yeni bölümünde Prof. Dr. Levent Kurnaz “Güneş Sistemi’nde başka bir gezegende yaşabilir miydik?” sorusunu, en yakınımızda olan Merkür, Venüs ve Mars’ın iklimi ve bu gezegenlerde yaşama imkânı üzerinden açıklıyor.

Gökbilim ve Uzay

Yerli uyduların mercek, prizma ayna gibi optik bileşen ihtiyacını karşılayacak Optik Sistemler Araştırma Laboratuvarı TÜBİTAK Uzay Teknolojileri Araştırma Enstitüsü çatısı altında kuruldu.

Gökbilim ve Uzay

Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS) 20. yaş gününü kutluyor. ISS’yi oluşturan ilk modül olan Zarya, 20 Kasım 1998’de fırlatılmış ve Dünya’nın çevresindeki yörüngesine yerleşmişti.

Gökbilim ve Uzay

1772 yılında Wittenberg Üniversitesi’nden Johann Daniel Titius gezegenlerin Güneş’e olan ortalama uzaklıkları arasında bir ilişki olduğunu keşfetti.

Gökbilim ve Uzay

Gezegenler genç yıldızların etrafında dönen gaz ve toz bulutlarının içinde doğar. Bir araya gelen toz zerreleri giderek büyür; çakıl taşı, kaya ve dağ büyüklüğünde parçalar oluştururlar. 

Gökbilim ve Uzay

Boğa Takımyıldızı’ndaki Ülker (Pleiades) ve Boğa (Hyades) yıldız kümeleri kasım ayında Güneş’in batışından sonra doğu ufkunun üzerinden yükseliyor.

Gökbilim ve Uzay

Enerji kaynağı olarak güneş panellerinin kullanıldığı Vanguard 1 uydusunun fırlatılmasından bugüne güneş panelleri sayesinde uydular uzun yıllar görev yapabildi. Peki, uzay araçlarında kullanılan güneş panelleri uzaydaki zorlayıcı koşullara nasıl dayanabiliyor?